Het jaar dat de zigeuners kwamen by Linzi Glass

Author:Linzi Glass
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9789049921897
Publisher: Carry Slee
Published: 2007-04-14T22:00:00+00:00

Buza

Wanneer de poesjes drie weken oud zijn, breng ik de poezendoos naar hem toe bij de poort. Streak houdt de ene kant van de doos vast en ik de andere. De poesjes krabben en mauwen als gekken, maar een naamgevingsceremonie bij zonsondergang is belangrijk en mag niet langer wachten.

“Zweer dat ik er eerst eentje mag uitzoeken,” zegt Streak.

“De eerste is voor jou, maar je moet wel zeker weten dat je vader en moeder het goedvinden,” zeg ik.

“Zorg dat Buza mijn katje geen naam geeft, Em’ly.”

“Hij geeft namen aan de andere drie, maar niet aan die van jou, dat beloof ik.”

“Mijn eigen katje, mijn eigen katje!” zingt Streak luid de hele weg over de oprijlaan.

Buza is bezig zijn snuifdoos te vullen uit zijn buidel, maar kijkt op als we dichterbij komen. Hij steekt een hand uit om ons tegen te houden, en houdt dan zijn vinger tegen zijn lippen.

“Ssst,” fluistert hij en hij doet zijn ogen dicht. “Laat me eens zien, laat me luisteren en jullie vertellen wat jullie daar in die doos hebben.” Hij houdt zijn ogen stijf dicht en doet net of hij zich heel erg concentreert. De poesjes maken zoveel lawaai dat zelfs iemand die in het bos loopt ze zou kunnen horen. Streak en ik giechelen.

“Muizen,” zegt Buza. “Babymuisjes in de doos, of niet?”

“Buza, je zit te pesten! Het zijn Duna’s poesjes. Ik heb ze voor je meegebracht om ze namen te geven.”

“Behalve de mijne,” zegt Streak vlug. Ik laat de doos los, maar Streak blijft hem vasthouden en wil hem niet neerzetten tot hij zeker weet dat Buza het ermee eens is.

“Je hebt een katje aan je vriend gegeven?” Buza kijkt me aan en ik knik. “En we geven het geen naam. Dat is goed, dat is goed.” Hij veegt de snuifplekken van zijn oude bruine broek en stopt zijn snuifdoos terug in de buidel.

Streak en ik hurken naast de doos.

“Kies maar uit, Streak,” zeg ik.

Streak kijkt in de doos en raakt met een vinger elk katje aan op zijn kop.

“Deze,” zegt hij. “Die op Duna lijkt.”

“Goed, dat is afgesproken,” zegt Buza. “Laat ze me nu maar zien, zet ze een voor een op mijn schoot, zodat ik niet hoef te bukken.”

Ik geef een katje aan Buza. Hij houdt het lijfje vast, kijkt het in de ogen, rolt het zachtjes tussen zijn handpalmen op zijn rug, als een sponzige donut.

“Deze, deze is umThala. Dat betekent Melkweg, de rivier van witte sterren aan de hemel. Kijk, het is bijna helemaal zwart met een witte streep over zijn buik. Het is een goede naam voor dit katje.” Hij gaat met zijn hand over de witte bontstreep en geeft het katje een tikje op zijn buik voor hij het aan mij teruggeeft.

Het tweede katje beweegt en kronkelt zo erg tussen zijn handen, alsof het onzichtbare vonken van Buza’s huid voelt, dat hij het Sina noemt.

“Sina is een heel levendige dans in Zoeloe,” vertelt hij. Het derde katje noemt hij iBonsi, vanwege de abrikooskleur. “De naam van de zoete wilde vrucht die ik at toen ik een kind was in Zoeloeland.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.